De Marktpleinkerk

is het oudste gebouw van Winschoten. Het is gebouwd door Cisterciënzer monniken die hun klooster (Corvey) hadden in de buurt van Hamelen in Duitsland bij het plaatsje Höxter aan de Weser. De monniken gingen vaak naar het klooster “Mons Sinaï ” in Heiligerlee. Dit dubbelklooster (voor monniken en nonnen) op de Hoogte behoorde ook tot het bisdom Münster. De Noord-Duitse monniken verstonden de kunst van het stenen bakken. Rond Winschoten was voldoende klei voorhanden doordat het water van de Dollard tot Winschoten stroomde, er waren destijds nog geen dijken. Aangezien het dorp Winschoten op een hooggelegen schiereiland lag en het water tot Winschoten stroomde, was het maar een koud kunstje om ter plekke klei te winnen en in een veldoven kloostermoppen te bakken. Op de plek van de huidige kerk stond toen al een houten kerk waar de monniken en nonnen naar toe gingen om de mis te vieren. Deze kloosterlingen hadden Sint Vitus als schutspatroon en zodoende werd de kerk ook als Rooms Katholieke Sint Vituskerk gebouwd. Later heeft de stad Winschoten Sint Vitus ook in het gemeentewapen geplaatst. Toen de gemeente Winschoten in 2010 ophield te bestaan en onderdeel werd van de gemeente Oldambt, is het als stadswapen in gebruik genomen. Na de Reformatie is de kerk protestants geworden en is de naam in Marktpleinkerk gewijzigd. De kerk is nu in gebruik door de Protestantse Gemeente Oldambt.