Winschoter Toren

Het begin van de Rozenroute start bij d'Olle Witte. De toren is gebouwd in 1325, 125 jaar later als het oudste gebouw (Marktpleinkerk) van Winschoten. De bij de Marktpleinkerk behorende klokkentoren staat op 23 meter van het kerkgebouw. De toren dankt z’n naam aan de vroegere witte bepleistering. De 'oude' bovenkant, het piramide dak, is in 1925 verwijderd. Aanleiding was de stormramp in Borculo, die in de Achterhoek veel gebouwen verwoestte en slachtoffers te betreuren vielen. Na een grondige inspectie bleek dat de balken in de Winschoter toren verrot waren. De veiligheid was dus in het geding. De toren heeft daarna vijf jaren zonder “hoofd” gestaan. Er werd destijds besloten om een collecte onder de bevolking te houden en dat leverde zoveel geld op dat het 'lantaarntje' boven op het onderstuk geplaatst kon worden. De toren staat dicht bij de plek waar in vroeger tijden de belangrijke handelsweg van de stad Groningen naar het Duitse Münster het Winschoter riviertje de Rensel kruiste. d'Olle Witte speelde dus een belangrijke rol in de verdediging van Groningen. Zo trok sergeant Moda zich met z’n manschappen terug in kerk en toren toen ze tijdens de Tachtigjarige Oorlog door de Spanjaarden werden aangevallen. In de geschiedenis is verscheidene keren gestreden om het bezit van de toren. Hieraan herinneren o.a. de bij bodemwerkzaamheden aangetroffen kanonskogels die op de benedenverdieping zijn ingemetseld. In de toren bevinden zich ook een vijftal middeleeuwse gevangeniscellen. In 1931 kreeg de toren zijn achtkantige bovenbouw , een lantaarn met galmgaten; 41 meter hoog. Hij werd bekroond met een goudkleurig paard als windvaan. Winschoten kreeg toen ook haar eerste carillon met nu 49 klokken die we ieder kwartier, en de luidklok uit 1772, die de Tweede Wereldoorlog overleefd heeft, ieder half uur, gezellig horen bengelen boven de stad.